نوای زندگی

تا حالا در مورد ازدواج درونگراها با برونگراها و چالشها و نتایجش زیاد شنیده و خونده بودم، اما توجهی به این موضوع نداشتم که اگر یک والد برونگرا یک کودک درونگرا داشته باشه، چه اتفاقی میفته؟ این موضوعی بود که سهیل رضایی تو یکی از پادکستهای جافکری بهش اشاره کرد. سهیل رضایی خیلی ساده توضیح میده که در چنین شرایطی کودک درونگرا درگیر جنگ با خودش میشه، چرا که والد برونگرای اون دائم سعی داره که در راستای تربیت صحیح، کودک رو به کارهای برونگرایانه تشویق کنه، مثلا دائم ازش میخواد تا توی جمع حاضر بشه، حرف بزنه، شعر بخونه، برقصه و اجتماعی باشه..، در حالی که انجام این کارها برای کودک خیلی سخته و وقتی که نمی تونه از عهدهاش به خوبی بر بیاد، والد ازش دلسرد و ناامید میشه و اینجاست که کودک تو یک سیکل معیوب اثبات ...

دیروز برای کسی که در بستر بیماری بود نوشتم: «هرچند که گاهی یه سری از عوامل تو زندگی بر ما غلبه می کنن، اما در نهایت پیروزی از آنِ ماست.» گاهی آدم حرف هایی رو که دوست داره به خودش بگه، به بقیه میگه....