نوای زندگی

دوست دارم که نوشتن برام تبدیل بشه به یک روتین. به چیزی شبیه به یک وعده غذایی. البته الان هم همینطوره و وقتی نمی نویسم، کلافه و سردرگم میشم و صدای قار و قور ذهنم در میاد. اما دوست دارم نوشتن‌هام قالبی متفاوت به خودش بگیره. الان اوضاع اینطوریه که وقتی نیاز به نوشتن دارم سراغ وبلاگم میام و هرچیزی که به ذهنم می رسه رو می نویسم بدون این که دغدغه خوب نوشتن و ویرایشش رو داشته باشم، چون به راحتی می تونم تیک "ثبت موقت و عدم نمایش در وبلاگ" رو بزنم و خلاص. در واقع در حال حاضر با دم دست‌ترین چیزها که حکم...

ادامه مطلب